Wat is de niet-wetende houding?
Als ouders zijn we er meesters in geworden om constant voor ons kind te denken. We vullen de hele dag door dingen in. Als je peuter zijn jas niet aan wil trekken, denk je meteen: peuterpuberteit. We kijken naar het gedrag en hebben onze conclusie (en de oplossing) vaak al klaar. Maar wat gebeurt er als we dit eens uitzetten? Dat is waar de niet-wetende houding om de hoek komt kijken. Het is een houding waarin je jouw eigen aannames, oordelen en oplossingen bewust even parkeert. Je stapt uit de rol van de expert die alles al weet en stapt in de rol van de open, nieuwsgierige onderzoeker.
Waarom is dit zo waardevol?
Wanneer we denken dat we het al weten, stoppen we met kijken. We reageren dan op onze eigen invulling van het gedrag, in plaats van op wat het kind daadwerkelijk nodig heeft. Een niet-wetende houding nodigt je uit om te kijken naar de binnenwereld van je kind. Je vervangt je oordeel (‘Wat ben je onredelijk‘) door nieuwsgierigheid (‘Wat zou hier aan de hand zijn?‘).
Dit lijkt misschien strijdig met het idee dat je de handleiding van je kind juist moet leren kennen. Toch is die opgebouwde kennis goud waard, maar een kind is geen robot; wat gisteren werkte, werkt vandaag misschien anders. Door een niet-wetende houding te combineren met kennis over je kind, gebruik je die handleiding als een kompas in plaats van een vaststaand oordeel. Je weet veel over je kind, maar je blijft tegelijkertijd openstaan voor wat er nú, in dit specifieke moment, meespeelt.
Niet-wetende houding: een voorbeeld
Je kind weigert aan tafel te komen zitten voor het avondeten. Hij roept hard: ‘Ik wil niet eten, ik vind het vies!’ en kruipt onder de tafel.
- De ‘wetende’ reactie:
Je denkt dat je kind dwars is en schiet in de regelmodus: ‘Je komt nu aan tafel, anders mag je straks geen tv kijken.’ De spanning stijgt direct. - De ‘niet-wetende’ reactie:
Je parkeert je oordeel, ademt in, zakt door je knieën en vraagt: ‘Ik zie dat je onder de tafel bent gekropen en niet wil eten. Vertel eens, hoe is het daaronder?’ Misschien heeft je kind een slechte nacht gehad en is de batterij aan het einde van de dag compleet leeg.
De niet wetende houding haalt direct de druk van de ketel. Je hoeft het niet meteen op te lossen, alleen maar te observeren. Dit voorkomt misverstanden en strijd in huis. Bovendien brengt het speelsheid terug: je gaat samen op ontdekkingsreis naar wat er nodig is.
Studio Nesting
Je eigen aannames loslaten en met een open blik kijken is in de praktijk ontzettend uitdagend, vooral als je zelf weinig energie hebt. Wil je leren hoe je deze niet-wetende houding kunt inzetten in jouw gezin? Maak kennis met Studio Nesting!